Ο σαφής στόχος του Μπάιντεν

Πέμπτη, 08 Απρ 2021 07:00
REUTERS / KEVIN LAMARQUE

Από την  έντυπη έκδοση

Της Νικόλ Λειβαδάρη
nlivadari@naftemporiki.gr

Χαρακτηρίστηκε ως το «σύγχρονο new deal», πέρασε στα διεθνή πρωτοσέλιδα ακόμη και ως «φορολογική επανάσταση» και έβαλε φωτιά στα… αριστερόμετρα: Οι Αμερικανοί δημοσιολόγοι ανάλωσαν ώρες επί ωρών τηλεοπτικού χρόνου για να αναλύουν εάν ο Τζο Μπάιντεν είναι πιο αριστερός από τον Σάντερς - μέχρι που χθες, ο Ντόναλντ Τραμπ έκανε το μεγάλο, πολιτικό και ιδεολογικό, ρεσάλτο: Κατήγγειλε ότι ο Μπάιντεν «μετατρέπει τις ΗΠΑ σε σοσιαλιστική χώρα» και η πολιτική που ακολουθεί είναι «σαν εκείνη του Μπέρνι Σάντερς με στεροειδή».

Στην πραγματικότητα, ο Τζο Μπάιντεν δεν είναι, ούτε θέλησε ποτέ να γίνει σοσιαλιστής. Ήταν ανέκαθεν ένας από τους βασικούς εκπροσώπους της συντηρητικής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος. Δεν είναι επίσης αναθεωρητής του δυτικού καπιταλισμού, και ούτε πρόκειται να διεκδικήσει τον τίτλο. Είναι πολιτικός ρεαλιστής, δεσμευμένος στην επαναφορά του status της Αμερικής ως παγκόσμιας υπερδύναμης σε γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο, και έχει επίσης πλήρη επίγνωση του πόσο βαθιά είναι διχασμένη η χώρα που ανέλαβε να κυβερνήσει.

Αυτοί είναι και οι λόγοι που μοιράζει χρήμα από το ελικόπτερο και πηγαίνει να προλάβει το κύμα της επόμενης μέρας της πανδημίας με ανατρεπτικές, αντισυμβατικές επιλογές - είτε πρόκειται για τα πακέτα δημοσιονομικής στήριξης που συνολικά θα φθάσουν στα 4 τρισ. δολάρια, είτε πρόκειται για την πρόταση επιβολής παγκόσμιου ελάχιστου φόρου στις επιχειρήσεις που παρουσίασε προχθές η Τζάνετ Γέλεν.

Τα πακέτα στήριξης-μαμούθ είναι, αφενός, το «όπλο» που επιστρατεύει ο Μπάιντεν για να βγάλει την Αμερική από το κύμα της πανδημίας όχι απλώς όρθια, αλλά κι ένα βήμα μπροστά από την Κίνα, που ήδη αφήνει πίσω της την κρίση με ρυθμούς ανάπτυξης 8% και απειλεί να πάρει κεφάλι ως πρώτη οικονομική δύναμη στον πλανήτη μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Αφετέρου, και με βάση την δομή τους, τα πακέτα Μπάιντεν κοιτούν απευθείας στη διχασμένη Αμερική. Στον λογαριασμό του 1,9 τρισ. για τις υποδομές, ο Αμερικανός πρόεδρος εντάσσει τεράστιες δαπάνες σε επιδόματα και κοινωνικές ενισχύσεις - ενισχύσεις με αποδέκτες κυρίως του ισπανόφωνους, τους μαύρους, τις γυναίκες και τους εισοδηματικά αδύναμους. 

Ο στόχος του είναι σαφής, θέλει να κλείσει τις βαθιές πληγές που άφησε στην αμερικανική Δημοκρατία ο φυλετικός και κοινωνικός διχασμός. Εξίσου σαφής είναι και η πολιτική του - είναι η νέα realpolitik του δημοκρατικού καπιταλισμού, την οποία η Ευρώπη δείχνει μεγάλες δυσκολίες να κατανοήσει.

 

Απόψεις

Προτεινόμενα για εσάς